Afdalen to the max in Bikepark Winterberg

Het jaar is natuurlijk nog lang niet om, maar als ik zo terug kijk op de afgelopen maanden, heb ik toch al best wat grenzen verlegd. Bikepark Winterberg kan ik nu toevoegen aan mijn lijstje met grensverleggende belevingen. En hoewel we niet de aller moeilijkste tracks hebben gereden, vond ik het toch een hele ervaring. Een hele toffe ervaring wel te verstaan!

Winterberg ligt in hartje Sauerland op slechts een paar uur rijden van Nederland. Prima te doen in een dag, maar wij wilden het Bikepark combineren met het Trailpark en dus besloten we een overnachting te boeken bij Pension de Gasterei, gelegen op zo’n drie kilometer van het Bikepark en dus een prima uitvalsbasis.

We parkeerden de auto op de (gratis) parkeerplaats tegenover het Bikepark. We wilden eerst wat opwarmen voordat we naar het Bikepark zouden gaan, dus reden we een paar trails in het Trailpark. Dit Trailpark ligt direct aan de parkeerplaats en bestaat uit zeven uitgepijlde routes verschillend in niveau. Wij reden de Bremberg en de Poppenberg pro trails. Nog geen 10 kilometer in totaal, maar wel lekker om er in te komen! Eenmaal terug bij de auto, werd het tijd voor de serieuzere bike uitrusting, ofwel de knie- en armprotectie en de full face helm met goggles. De full face vond ik wel even wennen. De helm voelde in het begin vrij massief aan. René zei grappend: “He waar gaat die helm heen met dat meisje?” Enfin, op naar het Bikepark!

Beginners- en kidsparcours
Onderaan het Bikepark is een oefenparcours met drops, jumps en een pumptrack aangelegd. Je ziet hier ook kids van drie met een loopfiets en kleuters van vijf die net zo makkelijk de drops rijden. Geweldig om te zien. Dan denk ik altijd was ik maar begonnen toen ik vijf was (gemiste kans!). Overigens heb ik zelf de drops overgeslagen. Ik heb deze pas voor het eerst gereden tijdens de freeride clinic een paar weken terug en het blijft voor mij een mindfuck. Ook vond ik de aanloop hier lastiger en was het gewoon te druk om rustig te oefenen. En Mikey zei het al tijdens de clinic, de ene week rijd je de drops gewoon af en de week erna denk je, nou vandaag maar even niet. Zo’n dag was het dus voor mij.

De drops in het oefenparcours

Bikepark Winterberg
Het Bikepark heeft elf professioneel aangelegde afdalingen voor zowel beginners als echte diehard downhillers. Klimmen hoeft hier niet, een stoeltjeslift brengt je namelijk weer omhoog (hoera!). Het was best druk bij de lift en ik vond het behoorlijk intimiderend om zo tussen al die downhillers te staan met hun full body protection en spiraal geveerde bikes. Het heeft zeg maar een hoog Red Bull gehalte, dudes met dikke bikes en letterlijk de Red Bull meisjes die bij de lift blikjes en stickers uitdeelden. Ik schat trouwens dat zo’n 95% van de bikers man is (ook al was het deze dag ladies day). De blikjes energiedrank vonden dan ook gretig aftrek.

Eenmaal door het poortje van de lift (je ticket fungeert als liftpas), moet je je fiets in een beugel in de lift voor je hangen. En ik had daar wat moeite mee. Het is even een handigheidje, je moet de beugel namelijk open duwen met je voorwiel en dat ging bij mij niet heel soepeltjes. Of zeg maar helemaal niet. Zelfs aan het einde van de dag lukte het me niet om de beugel open te duwen. Bummer. Gratis tip van MissMTB: ga aan de linkerkant van de lift staan, dan is er altijd wel een liftmedewerker die je een handje kan helpen of je vraagt gewoon je eigen man om de beugel voor je open te duwen, als je die bij je hebt natuurlijk 😉.

Het openduwen van de beugel ging niet heel soepeltjes

De afdalingen
We begonnen met een eenvoudige afdaling, de Flow country en die is prima te rijden. Ik had wel wat moeite om een lekkere flow te vinden met al die kombochten (de naam Flow country is niet voor niets gekozen 😉). Ik moest er even inkomen. Eenmaal weer beneden is het trouwens geen straf om te wachten voor de lift. Er is van alles te zien. Zo komt er geregeld een biker voorbij vliegen op de zwarte track (direct naast de lift gelegen) en je maakt nog eens een praatje met deez of geen.

Na de Flow country gingen we voor de Woodpecker track, een rode afdaling met, zoals de naam al doet vermoeden, houten secties, een wallride en een schans waar je vanaf kunt rijden (of springen). Erg tof! Hierna reden we de Freeride track. En afgezien van een drop aan het begin die ik even liet voor wat het was (weer die mindfuck), was dit een super vette afdaling. Yess, het goede gevoel begon nu echt te komen! Deze Freeride reden we nog maar een keer en nu iets sneller en dan wordt ie nog leuker! Weer boven aangekomen, besloten we ook nog de Pinball track mee te pakken. Dit is een lange, iets steilere afdaling met heul veel kombochten (dat voel je dus als je weer beneden bent!). Overigens zitten in deze afdaling wat betonnen platen waar je even goed op moet letten.

De tracks in Bikepark Winterberg

Na een paar uur begonnen we de benen en vooral ook de armen te voelen. Dat afdalen is serieus business! We pakten nog een keer de Woodpecker track mee en daarna was het schluss en gingen we richting parking. We waren blij dat we de auto tegenover het Bikepark hadden geparkeerd en niet bij het pension, dat hoger en net buiten Winterberg ligt. Dat was anders nog zwaar klimmen geweest.

In het pension werden we hartelijk ontvangen door Mirjam en Martijn. Nadat we geïnstalleerd en gedoucht waren, hebben we heerlijk op hun terras kunnen zitten. René met een koud biertje en ik met een glas witte wijn, ondertussen genietend van het mooie uitzicht. Martijn had inmiddels wiener schnitzel en frietjes gebakken. En dat was me een partij lekker! Je krijgt dan ook best trek van al dat bikeparken 😉. Die avond lagen we er vroeg in, moe maar voldaan en ons verheugend op nog een dagje Winterberg!

Kombochten te over!

Fun in Trailpark Winterberg!
Na een stevig ontbijt reden we de volgende ochtend weer richting de parkeerplaats. Omdat we nog maar een klein gedeelte van het Trailpark hadden gezien, wilden we hier eerst nog wat trails rijden voor we weer naar het Bikepark zouden gaan. We pakten stukjes van de trails mee die we de dag ervoor hadden gereden en combineerden deze met de King Uppu Loop (KUL) trail, aangeduid als S2 en normaal gesproken dus wat uitdagender (hier vind je meer uitleg over deze singeltrail aanduidingen). Toch werd het nergens echt moeilijk, maar de fun factor op deze S2 trails lag wel beduidend hoger! De trails zijn echt zo fantastisch mooi aangelegd met een heerlijke flow en diverse verrassende elementen als kleine stukjes northshore, drops en kombochten. Hoorde ik mezelf daar nou alweer wat juichkreetjes uitslaan? Een dikke hoera voor flowy trails!

Trailpark Winterberg

Toch nog klimmen
In het Trailpark zijn geen liften aanwezig, dus hier moesten de benen aan het werk. En dat hebben we geweten, klimmen tot wel 13%, maar met zulke mooie afdalingen als beloning, is dat meer dan de moeite van het klimmen waard! Overigens ben je hier wel bijna een bezienswaardigheid als je op een gewone bike naar boven rijdt. E-bikes lijken hier absoluut de norm!

De KUL trail loopt direct langs het dorp Winterberg en dus besloten we om bij een skihut een vroege lunchstop te maken en te genieten van heerlijke pannenkoekjes met Blaubeeren (jammie!). Hoe leuk het Bikepark ook is, we wilden die middag toch liever nog wat trails rijden in het Trailpark. We vervolgden de KUL trail en pakten hierna ook nog wat van de leukste trails van de dag ervoor mee, maar nu met wat meer snelheid. De smile die ’s ochtends op mijn gezicht was gekomen, bleef en werd almaar groter 😀.

Pfannkuchen mit Blaubeeren und Sahne

Tot slot
Het Bikepark was een super toffe ervaring! De meeste blauwe en rode tracks zijn goed te rijden, ook als je hier voor het eerst bent. De obstakels zijn allemaal te omzeilen als je wilt en als je rustig rijdt, kom je prima beneden. Wel geldt voor mij dat je meer flow (en dus meer fun) ervaart als je harder gaat (hehe, maar moet je wel durven natuurlijk). De zwarte tracks hebben we niet gereden. Die zagen er vrij heftig uit. Vanuit de lift zagen we iemand de grotere wallride rijden en op zijn bek gaan (au). Ook hebben we diverse ambulances af en aan zien rijden. Het is dus zeker niet zonder risico dat bikeparken. En hoe tof ik het Bikepark ook vond, uiteindelijk ben ik toch meer van het trails rijden. Zelf klimmen en dan heerlijk flowy afdalingen door het bos maken, is voor mij ultiem. Maar dat betekent niet dat ik hier niet wil terugkomen. Integendeel! Maar dan wel weer in combinatie met het Trailpark.

De Woodpecker track

Praktische info en tips
• Parkeren bij Parkplatz P3, Am Waltenberg 115, 59955 Winterberg
• Het Bikepark is dagelijks geopend van 9:30 tot 17:25 uur
• Maandag is de meest rustige dag. Houd in het weekend rekening met langere wachttijden bij de lift
• Een dagkaart voor het Bikepark kost €29,50, een middagkaart (vanaf 13:30 uur) €27,00. Op ladies day betaal je als dame €25,00 voor een dagkaart en €19,50 voor een middagkaart
• Tickets voor het Bikepark kun je momenteel alleen ter plaatse kopen
• Er is een bikeshop bij het Bikepark waar je een bike en uitrusting kunt huren (let op, een full face helm is verplicht en draag in ieder geval knie en elleboog beschermers)
• Flat pedals zijn aan te raden (op een enkeling na, rijdt niemand in het Bikepark met klikpedalen)
• In de wachtrij is mondbedekking verplicht (dit mag een mondkapje of buff zijn). Afstand houden gaat met je bike aan de hand vanzelf
• Meer info vind je op de site van het Bikepark
• Have fun!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *