MTB vliegles in Bikepark be-MINE

Een mountainbike clinic volgen is altijd een goed idee. Een clinic volgen bij Mikey van Mikey’s Bike Adventure is een nog veel beter idee. Vol enthousiasme togen we afgelopen zondag naar Bikepark be-MINE in Beringen voor de clinic freeride basic ofwel vliegtraining.

be-MINE: de mijnsite van Beringen
Beringen is een industriestad in de Belgische provincie Limburg. De be-MINE site was vroeger het terrein van de oude steenkoolmijn. De Stad Beringen zorgt voor een recreatieve ontwikkeling van de kleine terril van be-MINE, en dat onder de noemer ‘Avonturenberg’. Op de Avonturenberg kun je wandelen, klimmen, klauteren en er is een zeer gevarieerd mountainbikeparcours aangelegd. Er zijn twee routes uitgewerkt, een relatief makkelijke en technisch en fysiek zwaardere route. Daarnaast is op een tussenplateau een skill park gebouwd met rockgardens, drop-offs en diverse jumplines. En daar kwamen we natuurlijk voor!

De drop-offs

Jumpline
Na een korte klim komen we aan op het kolenplein en is het eerst nog genieten van de ruisende wind en het 360° uitzicht op de wijde omgeving. Met een schuin oog had ik al naar de vier drop-offs gekeken. Ik voelde een lichte kriebel opkomen en kon me nog maar moeilijk voorstellen dat we daar vanaf zouden gaan rijden. Maar zoals we gewend zijn van Mikey, bouwt hij de training stap voor stap op. We begonnen met de kleine jumpline. Het is nog best een kunst om die gecontroleerd en veilig te rijden. In het begin moest ik zoeken naar de juiste snelheid en timen van de afzet, maar het goede gevoel begon rap te komen. Het lukte me zelfs om een kleine sprong te maken op de laatste tabletop. Hoera voor snelle progressie! 

Jumpline

Drop-offs
Na de jumpline volgden de drop-offs. Eerst aan de techniek werken. Maar mijn hemel, dat valt niet mee als je jezelf een andere techniek hebt aangeleerd. Mikey deed het voor. En hij deed het nog een keer voor. En ik probeerde het te reproduceren. En Mikey deed het nog een keer voor, maar op de een of andere manier klikte het in mijn hoofd niet. Ik voelde een kleine mentale break down aankomen. Verdorie, daar gingen we weer. Eerst maar even wat eten en rustiger worden. Adem in adem uit.

Vliegen over de oude kolenmijn
De pauze had me blijkbaar goed gedaan. We begonnen op het kleine oefen plateau. En na wat miskleunen, onder andere omdat ik mijn benen overstrekte (de pinnen van je pedaal tegen je scheenbeen aan krijgen, is nooit grappig), had ik het idee dat de juiste beweging langzaam, heel langzaam begon te komen. De anderen waren alvast naar de serieuzere drops gegaan en ik ging toch ook maar een kijkje nemen. Kijken, twijfelen, nog een keer kijken. De zenuwen gierden door mijn lijf. Mikey stelde voor om achter hem aan te rijden zodat ik een idee zou krijgen van de aanloopsnelheid. OK, niet denken, maar gewoon doen. En ik vloog! Mijn hart bonkte in mijn keel, maar wat was dit tof zeg! Dit voelde toch wel als een overwinning op mezelf. Ik kreeg er een dikke high five van Mikey voor!

Ik reed de laagste drop nog een paar keer en de zenuwen maakte stapje voor stapje plaats voor een euforisch gevoel. De glimlach was niet meer van mijn gezicht te slaan. Ik waagde me zelfs aan de 15 centimeter hogere drop. Adrenaline kick to the max! Omdat de dag me mentaal al best wat energie had gekost, leek het me verstandig om het hierbij te laten en mezelf niet te pushen om drop 3 en 4 te rijden.

Vliegen! Sound on 🔔

Een jumpline volgens het boekje
Ik ging nog wat oefenen met de lagere drops en werken aan mijn afzetbeweging en het ‘boterzacht’ landen zoals Mikey dat noemt. Ondertussen waren de heren bezig met het rijden van de hogere drops. De zon scheen uitbundig, de stemming was opperbest en ik hoorde diverse juichkreten om me heen. Uiteindelijk had Mikey nog een klein parcours uitgezet om te ervaren hoe het is om de drop te rijden na een korte klim en met een korte aanloop. Je moet hier direct handelen en hebt nauwelijks tijd om na te denken. Nog best een uitdaging dus, zowel fysiek als mentaal, omdat veel acties elkaar opvolgen. Goed om dit hier te oefenen. We sloten de dag af zoals we die begonnen waren met het rijden van de grotere jumpline. Volgens Mikey reed ik ‘m volgens het boekje en mochten de andere deelnemers nog een keer achter mij aan rijden. Kudos voor de jumpline dus 😉

Jumpline volgens het boekje 🙂

Tenslotte
Ik heb heel wat grenzen verlegd op deze dag. Ik zou bijna zeggen dat ik drie dagen later nog aan het stuiteren ben, zo tof was het. Mijn skills hebben ook een behoorlijke boost gekregen. Mikey analyseert je bewegingen via video en geeft je precies de juiste tips mee om je techniek te verfijnen en aan je zelfvertrouwen te werken. Overigens is Bikepark be-MINE een geweldige plek om te oefenen, bijvoorbeeld als voorbereiding op het hooggebergte. Ik kom hier dus zeker nog een keer terug. En reken er maar op dat ik volgend jaar nog een keer deze freeride clinic doe en dan wel de hoogste drops rijd! Overigens is voorzichtigheid geboden. We hebben diverse bikers zien vallen en er is zelfs iemand met een ambulance afgevoerd. Mocht je hier heen gaan, overschat jezelf dan niet. Veiligheid staat altijd voorop!

Parkeren
be-MINE 1 
3582 Beringen 
België

Meer over be-MINE*
De mijnsite van Beringen omvat 100.000 m² aan bestaand gebouwenpatrimonium. Daarmee is het de grootste industriële erfgoedsite in Vlaanderen en uniek in Europa. Van alle overige mijnsites in Limburg is het de enige site waar het industriële hart van de mijn werd bewaard. De mijnsite is gelegen in het kleinstedelijk gebied van de derde grootste stad van Limburg en aan de voet van twee terrils. Onder de noemer be-MINE wordt de site nu herbestemd als een toeristisch-recreatief project. Stedelijke functies als wonen, werken en winkelen worden daarbij evenwichtig met elkaar vervlochten. Met het masterplan voor de herbestemming van 32 hectare mijnterrein, krijgt de historische locatie een waardige, waardevolle en eigentijdse invulling.
* bron: http://www.bemine.be/

Mikey en the gang

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *