Wuppertal stond al een tijdje op mijn lijstje. Ik had er al vaker goede verhalen over gehoord en tja, het blijft leuk om nieuwe MTB-gebieden te ontdekken. Meestal rijden we richting de Belgische Ardennen en zoeken we daar een trail centre op, maar ook Duitsland heeft genoeg moois te bieden. Tijd dus voor een eerste kennismaking met Wuppertal.
En dat deden we op een heerlijke herfstdag. Zonnetje erbij, droog weer en vooral veel zin om nieuwe trails te ontdekken.
<scroll down for English>
Waar beginnen we?
We parkeerden bij de Burgholz Parkplatz aan de L74. Je gaat door een hekje en eigenlijk zit je vrijwel meteen op de trails. Klinkt simpel. Was het ook. Behalve dan dat we natuurlijk eerst de verkeerde kant op reden.
We hadden een GPX van iemand gekregen, maar als je voor het eerst in een gebied bent, is het altijd even zoeken. Zeker als er overal kleine paadjes en afslagen zitten. Na een kleine omweg kwamen we uiteindelijk op de goede route terecht. En toen kon het feest beginnen!
Lijkt een beetje op Aachenerwald
De trails liggen aan beide kanten van de L74. Wij begonnen aan de kant met wat meer loomy trails. En hier dachten we in het begin: is dit het nou? Niet verkeerd hoor. Integendeel. Mooie bospaadjes, wortels, lekker natuurlijk en het deed ons best denken aan het Aachenerwald. Heel tof dus, maar we hadden toch wat andere verhalen gehoord over Wuppertal. Verhalen over steile en stevige trails. Die kwamen gelukkig vanzelf. Toen we aan de andere kant van de weg kwamen, snapten we ineens precies wat iedereen bedoelde. Oké, hier wordt het leuk!
En toen werd het steil
Aan deze kant kregen we een paar behoorlijk steile en uitgesleten stukken voor onze wielen. En met behoorlijk steil bedoel ik ook echt behoorlijk steil.Op één stuk hebben we gewoon even gelopen. Geen schaamte. Het had de dag en nacht ervoor geregend, dus hoewel het tijdens onze rit droog en zonnig was, waren sommige stukken nog behoorlijk nat. Vooral de steilere passages waren daardoor soms best tricky. En dan vind ik het helemaal niet erg om even van de fiets te stappen. Safety first. Daarna weer lekker verder.
Stoeien met de GPX
We bleven ondertussen een beetje stoeien met de GPX. Er zijn hier best wat afslagen zodat je makkelijk een verkeerd paadje inschiet. Op een gegeven moment zijn we gewoon een beetje op gevoel gaan rijden. En eigenlijk is dat hier prima te doen. Het gebied is niet enorm groot en echt verdwalen kun je volgens mij bijna niet. Uiteindelijk kom je altijd wel weer ergens uit. En hoera: Google Maps werkt hier ook gewoon!
Van lekker flowy naar: oh, wacht even
Dat vond ik misschien wel het leukste aan Wuppertal. Je rijdt een trail en denkt: lekker, dit is mooi flowy. En dan komt er ineens een steil stuk. Of een technische passage. Of een paar wortels waar je toch even wat harder overheen moet. Je weet dus nooit helemaal wat er na de volgende bocht komt. Eén trail sprong er voor ons echt uit. Pun intended. Veel leuke sprongetjes en aan het einde een gap die je moet overbruggen. Daar is snelheid toch echt je beste vriend. Heerlijk! Dit soort trails zijn precies waarom ik het zo leuk vind om nieuwe gebieden te ontdekken.
Blij met mijn full face
Vooraf twijfelde ik nog: zou ik met mijn full face rijden of toch gewoon met mijn “potje”? Achteraf was ik heel blij dat ik voor mijn full face had gekozen. Het blijft natuurlijk persoonlijk en iedereen rijdt anders, maar sommige trails zijn hier gewoon best stevig. Zeker als je het gebied nog niet kent en de ondergrond op sommige plekken nat en glad is. Ik had deze dag dan ook lekker alles aan: full face, knie- en elleboogbescherming en een body protector. Je weet maar nooit.
Vooruitgang
Wat ik misschien nog wel het leukste vond aan deze dag, is dat ik merkte dat ik steeds meer vertrouwen krijg in een nieuw gebied. Zonder local. Zonder gids. Gewoon een trail inrijden die je nog nooit hebt gereden en niet precies weten wat er om de volgende bocht ligt. Natuurlijk kijk ik nog steeds goed wat er voor me ligt. En soms stap ik ook gewoon af als iets me te gek lijkt. Maar ik durf steeds vaker mijn snelheid te houden en gewoon te gaan. En dat voelt goed. Heel goed!
Uiteindelijk is dat misschien wel één van de leukste dingen aan mountainbiken. Niet alleen nieuwe trails ontdekken, maar ook merken dat je zelf steeds een beetje beter, sterker en zekerder wordt.
En toen moesten we nog terug
Aan het einde hadden we alleen nog één uitdaging: de parkeerplaats terugvinden. Zelfs met Google Maps kwamen we er niet helemaal uit. We waren eigenlijk nog op zoek naar een leuke afdaling terug naar de auto, maar Google Maps had natuurlijk maar één oplossing: asfalt. Daar hadden we niet helemaal zin in. En toen hadden we ineens geluk. We kwamen een local tegen die het gebied duidelijk op zijn duimpje kent. Hij geeft hier ook MTB-clinics en wist nog wel een leuke trail voor ons die rechtstreeks bij de parkeerplaats uitkwam. Kijk. Dat is nou precies wat je nodig hebt als je ergens voor het eerst rijdt. We volgden zijn advies en kwamen inderdaad precies bij de auto uit.
Eind goed, al goed.
Wuppertal heeft me in ieder geval positief verrast. Mooie natuurlijke trails, steile technische stukken, leuke sprongen en genoeg afwisseling om je een paar uur goed bezig te houden. En misschien nog wel belangrijker: ik heb weer een nieuw gebied ontdekt waar ik graag nog eens terugkom. Want volgens mij hebben we nog lang niet alles gezien.
Wil je zelf ook een keer naar Wuppertal en wil je de GPX van onze route? Stuur me gerust een mailtje via diane@missmtb.com of laat hieronder een bericht achter via het contactformulier. Dan stuur ik hem naar je toe!
En mocht je deze kant op gaan: laat vooral even weten hoe jij het vond!
Discover the Best MTB Trails in Wuppertal
Wuppertal had been on my list for a while. I’d heard some good stories about the trails, and well, discovering new MTB areas is always a good idea, right? We usually head towards the Belgian Ardennes and pick a trail centre there, but Germany has plenty to offer too. So, it was time for our first ride in Wuppertal.
And what better day to do it than a beautiful autumn day? Sunshine, dry weather and, most importantly, plenty of excitement to discover some new trails.
Where do we start?
We parked at the Burgholz Parkplatz along the L74. You go through a little gate and you’re pretty much straight onto the trails. Sounds easy. And it was. Except, of course, we immediately rode in the wrong direction. We had received a GPX from someone, but when you’re riding in a new area, it always takes a bit of figuring out. Especially when there are little trails and turn-offs everywhere. After a small detour, we eventually found our way onto the right route. And then the fun could begin!
A little bit like Aachenerwald
The trails are located on both sides of the L74. We started on the side with more loamy, natural trails. And at first we were thinking: is this it? Don’t get me wrong. The trails were definitely not bad. Quite the opposite. Beautiful forest paths, roots, natural terrain… it reminded us a lot of Aachenerwald. Really cool, but we had heard some different stories about Wuppertal. Stories about steep and challenging trails. Luckily, those came soon enough. As soon as we crossed to the other side of the road, we suddenly understood exactly what everyone had been talking about. Okay, this is where it gets fun!
And then it got steep
On this side, we found some seriously steep and worn-in sections. And when I say seriously steep, I mean seriously steep. There was one section where we simply got off and walked. No shame. It had rained the night before and earlier that day, so although it was dry and sunny during our ride, some sections were still pretty wet. Especially the steeper parts could get quite tricky. And I really don’t mind getting off the bike when things get a little too sketchy. Safety first. Then you just hop back on
GPX? What GPX?
Meanwhile, we were still having a bit of a battle with the GPX. There are so many little turn-offs here that it’s very easy to take the wrong trail. At some point, we simply started riding more by feel. And actually, that works pretty well here. The area isn’t huge and I don’t think you can really get properly lost. Eventually, you’ll always end up somewhere. And even better: Google Maps actually works here too!
From flowy to: wait, what?
That was probably one of my favourite things about Wuppertal. You’re riding along thinking: nice, this is a lovely flowy trail. And then suddenly there’s a steep section. Or a technical bit. Or a bunch of roots that require a little more commitment. You never quite know what’s waiting around the next corner. One trail really stood out for us. It had loads of fun little jumps and, towards the end, a gap to clear. And there, speed really is your best friend. So much fun! These are exactly the kind of trails that remind me why I love discovering new MTB areas.
Very happy with my full-face
Before the ride, I was still debating whether to wear my full-face helmet or just my regular helmet. Looking back, I was very happy I went with the full-face. Of course, it’s personal and everyone rides differently, but some of the trails here are definitely pretty gnarly. Especially when you don’t know the area yet and the ground is wet and slippery in places. So I went all in that day: full-face helmet, knee and elbow protection and a body protector. You never know.
Progress
One of the things I enjoyed most about this ride was noticing that I’m becoming more confident when riding in a new area. No local. No guide. Just riding into a trail you’ve never ridden before, without knowing exactly what’s waiting around the next corner. Of course, I still look carefully at what’s ahead. And sometimes I’ll happily get off the bike if something looks a bit too crazy. But I’m finding myself more and more willing to keep my speed and just go for it. And that feels good. Really good!
Maybe that’s one of the best things about mountain biking. It’s not just about discovering new trails. It’s also about noticing that you’re getting a little better, stronger and more confident yourself.
And then we still had to get back
At the end of the ride, we had one final challenge: finding our way back to the car park. Even Google Maps couldn’t quite save us. We were actually looking for a fun descent back to the car, but of course Google Maps had one obvious solution: asphalt. Not exactly what we had in mind. And then we got lucky. We bumped into a local who clearly knows the area like the back of his hand. He also runs MTB clinics here and knew a nice trail that would take us straight back to the car park. Now that is exactly what you need when riding somewhere for the first time. We followed his advice and, sure enough, ended up right back at the car. Job done!
Would I go back?
Absolutely. Wuppertal really surprised me in the best possible way. Beautiful natural trails, steep technical sections, fun jumps and plenty of variety to keep you busy for a few hours. And perhaps most importantly: I’ve discovered another MTB area I’d happily come back to. Because I’m pretty sure we haven’t seen everything yet.
Want the GPX?
Fancy riding Wuppertal yourself and want the GPX of our route? Just send me an email at diane@missmtb.com or leave a message below using the contact form, and I’ll send it your way!